ENGELSİZ YAŞAM...

Bugün İstanbul Fuar Merkezi'ndeydik. Engelsiz Yaşam Fuarı'nı gezdik arkadaşlar ve ailelerimizle birlikte...Fuar güzeldi ama katılım çok azdı. Stand sahiplerinden biri de fuar boyunca katılımın böyle olduğunu söyleyince epey üzüldüm. Yeterince reklamı yapılamamış galiba. Yurt dışında böyle fuarlar hem daha çok katılımcı hem de daha çok salonla gerçekleştiriliyor...Toplam ziyaretçi sayısını gerçekten çok merak ediyorum...

Resimde sağ taraftaki beyaz koltuklu araba merdiven çıkıyor, diğeri de ayağa kaldırıyor...Tabi fiyatlar uçuk...Ancak diğer ülkelerde engellilerin tüm ihtiyaçlarını devlet karşıladığı için sorun yok. Gelişmiş ülkeler bu araçları kendi standartlarında ve yüksek kalitede ürettikleri için bize pahalı görünüyor.

Araçlara takılabilecek asansör düzeneği. Maalesef açık halini gösteremiyorum...Bavul gibi görünen şey açılıyor ve yere kadar iniyor...


Bu gördüğünüz de engelli otomobili...Ön koltuk çıkarılabiliyor ve resimdeki tekerlekli sandalyenin koltuğu ile araca binilebiliyor

Merdiven için asansör sistemi. İster içeri, ister dışarı...İstediğiniz yere monte ettirebiliyorsunuz...Tabi tek model bu değil. Bir sürü versiyonu var bu asansörlerin. Fiyatı ise cep yakıyor...

İETT'nin de standı vardı. Binmeye bile cesaret edemediğim rampalı otobüsleri tanıtıyorlardı. Tabi ben yetkilileri görünce direk olaya girdim. Çünkü görmüş olduğunuz bu rampa otomatik değil :( Elle açılıyor. Dolayısıyla ya sürekli yanınızda biriyle gezeceksiniz ya da birilerinden yardım isteyeceksiniz. Neden böyle, bunların otomatik açılanları çok mu pahalı, bunlarla arasında çok mu fiyat farkı var dediğimde yetkili bana aynen şöyle söyledi: ''Fiyat farkı yok, zihniyet farkı var...''

Veee engelsiz jakuzi :))) Evet engelliler için tasarlanmış yine oldukça pahalı bir ürün...Bence çok lazım bişey değil :)))
En çok da dikkatimi firmaların çoğunun yerli ama ürünlerin yabancı olması çekti. Hep soruyorum kendi kendime ve bu gidişle galiba daha çok soracağım: Neden ülkemizde bu kalitede engelli araç ve gereçleri üretilemiyor...Yerli arabalar aynı kalas gibi, rahat edemiyorsunuz. Ne oldu bu ülkenin mühendisine, işgücüne vs. vs sine...Neden devlet hala komik rakamlarla engellilerin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyor...Nerde bu devlet nerde bu millet...
İNSANCA YAŞAMAK İÇİN ENGEL YOK...
HAYATA TUTUNMAK İÇİN ENGEL YOK...
SEVMEK SEVİLMEK İÇİN ENGEL YOK...
HAYAL KURMAK İÇİN ENGEL YOK...
HAYALLERİ GERÇEKLEŞTİRMEK İÇİN ENGEL YOK...
YÜREKLERDE ENGEL YOK...
.
.
.
.

NİCE TV'SİZ BAYRAMLARA :)))

Şu televizyon hayatımıza ne kadar da girmiş. Sadece girmekle kalmamış baş köşeye oturmuş :) Çünkü çalışmadığı zaman yokluğu acayip belli oluyor. Arefe günü apartmanda elektrik kesilmiş. Kesilmiş diyorum çünkü henüz işten eve dönmemiştim. Eve bir geldim, elektrik var ama tv yok:) Apartmanın uydu sistemi çökmüş elektrik gidince...Daha öncede böyle bir sorun çıkarmıştı. Ama bi şekilde düzelmişti. Şimdi o gün bu gündür tv izleyemiyoruz. Servis gelecekmiş. Büyük ihtimal bayram sonrasını bulur...
Şimdi gelelim asıl meseleye: TV izleyemeyince, dün akşam yıllardan beri çalıştırmadığımız VCD yi çalıştırdık...Ben filmleri bilgisayarda izlediğim için VCD uzun zamandan beri yatıştaydı :) Çalıştırdık ama beni aldı bir gülme:)) CD sürücüsünün bir açılışı vardı sormayın gitsin. 25-30 yıllık elektronik eşyalardan çıkabilecek bir ses çıkardı. Allah tan elimde birkaç tane VCD film vardı. Oturduk izledik...Hey gidimin hey gidisi :) Ne günlermiş ya...Ne hevesle aldırmıştım ben o VCD'yi. Eve bilgisayar gelince de bi daha dönüp bakmamıştım :) Ama siz siz olun elektronik aletlerinize iyi bakın...Benim gibi kimisine hıh yapmayın :)))

Bir de bugün işyerinden arkadaşımla şöyle küçük çaplı bir alış-verişe çıkalım dedik. Dedik de her yeri talan etmişti benim güzel insanım, Arefe günü :) Tahmin ediyordum aslında böyle bir manzarayla karşılaşacağımı...Ama alış-veriş için de bir türlü fırsat bulamamıştım bayramdan önce...Kısa günün karı fotoğraftaki çanta oldu. Çizme de alacaktım ama doğru düzgün birşey bulamadım. Nereye girdiysem ''Bayramdan sonra yenileri gelecek'' cevabıyla karşılaştım...Bundan sonra bayram günü özellikle de ayakkabı-çanta aramaya son...
HERKESİN HAYIRLI, HUZURLU, SAĞLIKLI BİR BAYRAM GEÇİRMESİNİ DİLİYORUM...
İnsan ne yaşarsa yaşasın...
Neyi ne kadar yaşarsa yaşasın...
Yaşayamadıkları yüzünden...
Hep bir yanı boştur ya...
Şimdi ben de öyleyim işte...
Bir yanım boş...
Hep böyle boş mu kalacak...
Bilemiyorum...
Copyright @ SÜRPRİZLERLE DOLU BU SEPETTEN HERŞEY ÇIKABİLİR | Floral Day theme designed by SimplyWP | Bloggerized by GirlyBlogger